Przygotowanie partnera komunikacyjnego

 

Przygotowując od początku do końca interwencję AAC-ową nie można zapominać o kluczowym elemencie – przygotowaniu partnera lub partnerów, z którymi nasz użytkownik będzie się komunikować.

 

Umiejętność obserwowania

 

Pierwszymi partnerami komunikacyjnym zwykle są rodzice bądź opiekunowie użytkownika, osoby, które spędzają z nim najwięcej czasu. Ten wspólny czas daje niepowtarzalną okazję do obserwowania zachowań (pre)komunikacyjnych. Dlaczego krzyczy? Czemu wyczekująco patrzy? Kiedy ożywia się i wokalizuje? Pokierowany przez specjalistę, opiekun może stworzyć cały katalog zachowań, na razie raczej nie będących jeszcze komunikatami. Pomocne na etapie obserwacji są także nagrania wideo z dzieckiem w jego naturalnym środowisku.

Jeśli dziecko korzysta już jakiś czas z AAC, uważny partner dostarczy wielu kluczowych informacji dla ewaluacji przygotowanych narzędzi. Będzie też wiedzieć co motywuje dziecko do komunikacji i jakie są jego aktualne zainteresowania.

 

Przestrzeń dla komunikacji- style komunikowania się

 

Elementem przygotowania partnera powinno być także przyglądnięcie się własnym reakcjom i nastawieniom w interakcji z użytkownikiem AAC. Świadomie komunikujący się partner powinien spróbować odpowiedzieć sobie na pytania: Czy czekam na inicjatywę mojego rozmówcy? Czy nie wyręczam? Czy nie zasypuję pytaniami? Czy moje komunikaty są dostosowane do możliwości przyjęcia ich przez dziecko? Czy daję czas na wypowiedzenie się do końca?

Im mniej mówi partner, tym więcej przestrzeni dla osoby ze złożonymi potrzebami komunikacyjnymi na jej inicjatywę.

 

Wiedza merytoryczna

 

Oczywiście partner powinien mieć także wiedzę na temat wybranego sposobu komunikacji. Znać dokładnie wprowadzane gesty, sposób dostępu do pomocy komunikacyjnej i we właściwy sposób modelować używanie pomocy.

Z czasem do kręgu partnerów powinny także dołączać nowe osoby, np. dalsi krewni (dziadkowie!), rodzeństwo, rówieśnicy i znajomi.

 

W całej ścieżce rodzic lub opiekun powinien być wspierany przez specjalistę AAC, który pokieruje go w kolejnych krokach. Rodzic nie ma zastępować specjalisty AAC ale działać z nim w ścisłym porozumieniu. Złotym standardem powinna być interwencja prowadzona w naturalnym środowisku dziecka oraz możliwość obserwacji przez rodzica tego, jak z użytkownikiem AAC pracuje specjalista.

 

 

 

 

Źródła:

Tetzchner, von S, Martinsen, H. (2002). Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się. Warszawa: Stowarzyszenie MÓWIĆ BEZ SŁÓW.

Sussman, F. (2012). More Than Words. Toronto: Hanen Centre Publications.

16 sierpnia 2019

Blog

DANE

KRS: 0000759988


NIP: 5170396028


REGON: 38194805700000


KONTO: 98114020040000390278282719

KONTAKT

ul. Okulickiego 2
36-060 Głogów Małopolski     
           

 

 

 tel. 660 197 119

 

 generaacja@gmail.com

 

 

Przycisk

Przycisk

Przycisk