Zespół Retta- próby badań możliwości poznawczych

Pierwszym badaniem uwzględniającym adaptację dla osób z zespołem Retta były
badania von Tetzchnera z 1996, który wykorzystując Fagan Test of Infant Intelligence,
bazował na wodzeniu wzrokiem i mruganiu jako odpowiedziach, wykorzystując
naturalną rozwojowo właściwość dzieci do dłuższego patrzenia na preferowany bodziec,
oraz wydłużył czas prezentacji poszczególnych bodźców.
Również grupa badawcza Meyera w 1999 wykorzystała mruganie oczu do badania zrozumienia pytań.

Przełomowe wydają się być badania Elefanta i Wigrama z 2005 roku, którzy dowiedli, iż proces nauki rozpoznawania symboli i dokonywania intencjonalnych wyborów, jak również ich potwierdzania, ma efekty długofalowe - a czas potrzebny na dokonanie wyboru stopniowo maleje. Jako dodatkowe czynniki wpływające na efektywność uczenia się określili relację z osobą badającą i wykorzystanie preferowanej muzyki.

Z kolei badania z 2012 roku, przeprowadzone przez zespół badawczy Rose, Djkuic, Jankowski,
Feldman, Fishman,Valicenti-McDermott, przy wykorzystaniu technologii eyetrackingu
dowiodły, iż osoby z zespołem Retta preferują bodźce społeczne i dłużej patrzą na ludzi
niż na przedmioty
(co odróżnia je od osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu). Patrząc
na postać człowieka koncentrują się na oczach, a nie nosie i ustach, a wzorzec ten
zachowany zostaje również gdy patrzą na złożone, realistyczne sceny.
Pomimo zastosowania podpowiedzi wizualnych (kolor, wzór), wciąż obserwowano trudności w
zapamiętywaniu co jest powiązane z mutacją genu MECP2 (dowiedziono tego również
na mysim modelu).
Badania ukazały, iż osoby z zespołem Retta wykazują niedojrzałe wzorce postrzegania, z mniejszą ilością i wydłużonym czasem fiksacji wzroku, co jest charakterystyczne dla młodszych dzieci i tych z ryzykiem niepełnosprawności intelektualnej i może wynikać również z apraksji.

Środowiska naukowe sugerują, że kolejne badania powinny skoncentrować się na ustaleniu, czy nieprawidłowo udzielane w badaniach odpowiedzi są wynikiem braku zrozumienia czy też raczej dłuższego czasu niezbędnego do przetworzenia informacji i udzielenia odpowiedzi.

Obecnie wiadomo również, iż osoby z zespołem Retta są zdolne do opanowania umiejętności czytania i pisania, oraz że zdolność uczenia się jest zachowana przez całe życie.

Reasumując, można stwierdzić, iż do wyników badań przeprowadzonych według typowych procedur nie uwzględniających żadnych adaptacji dla osób z zespołem Retta należy podchodzić ze sceptycyzmem, natomiast wstępne zaadaptowane badania sugerują, że poziom funkcjonowania poznawczego może być znacząco zróżnicowany wśród osób z zespołem Retta, a ograniczenia w zakresie motoryki i ekspresji języka związane z zespołem przysłaniają prawdziwy poziom funkcjonowania osób z tym zespołem, czyniąc tę grupę bardziej homogeniczną niż jest ona w rzeczywistości. Urbanowicz i in. (2014) sugerują wręcz, że korzystne byłoby rozpatrywanie zespołu Retta jako spektrum zaburzeń.


 

Opracowanie na podstawie bibliografii: Katarzyna Włodarczyk

20 grudnia 2018

Blog

DANE

KRS: 0000759988


NIP: 5170396028


REGON: 38194805700000


KONTO: 98114020040000390278282719

KONTAKT

ul. Okulickiego 2
36-060 Głogów Małopolski     
           

 

 

 tel. 660 197 119

 

 generaacja@gmail.com

 

 

Przycisk

Przycisk

Przycisk